Wszystko o „leniwym oku” u dzieci

Amblyopia znana jako „leniwe oko” lub niedowidzenie, to zaburzenie polegające na osłabieniu ostrości widzenia najczęściej w jednym oku. Problem ten wynika z nieprawidłowego rozwoju kory wzrokowej w mózgu we wczesnym dzieciństwie.

Mózg, otrzymuje dwa zniekształcone lub niespójne obrazy, w związku z czym zaczyna ignorować sygnały płynące ze słabszego oka, opierając się niemal wyłącznie na oku zdrowym. Wczesna diagnoza jest bardzo ważna, ponieważ leczenie ambliopii jest najskuteczniejsze, gdy rozpocznie się go już około 3 roku życia, po 8 roku życia skuteczne leczenie gwałtownie spada. Do głównych przyczyn „leniwego oko” zalicza się zez, anizometropię, czyli różnowzroczność – w każdym z oczu występuje inna wada wzroku, a różnica między nimi wynosi co najmniej 1 dioptrię oraz duża, obustronna wada refrakcji.

W większości przypadków dziecko nie będzie zgłaszać, że jedno z oczu gorzej widzi, ponieważ świetnie kompensuje różnicę używając przede wszystkim oka lepiej widzącego. Dlatego też, wykrycie amblyopii bywa niezwykle trudne. Rodzice powinni jednak zwrócić uwagę na kilka szczegółów, m.in. czy ich dziecko mruży oczy podczas czytania, czy niestandardowo przechyla głowę lub też czy często się potyka i ma problemy z łapaniem np. piłki. Kluczem do pełnego wyleczenia amblyopii jest wczesna diagnoza, zanim rozwój układu wzrokowego zostanie ostatecznie zakończony.

Pierwszym krokiem jest dobranie odpowiedniej korekcji, następnie zasłanianie wg zaleceń oka lepiej widzącego, co zmusza mózg do odbierania bodźców z oka niedowidzącego i stymuluje jego rozwój oraz ćwiczenia stymulujące oko niedowidzące za pomocą specjalnych programów komputerowych, gier czy tablic.

Regularne badania okulistyczne i optometryczne u dzieci już od 3. roku życia to najlepszy sposób, aby zapobiec trwałym konsekwencjom niedowidzenia i zapewnić im zdrowy start w przyszłość.